Herken jij jezelf in mijn verhaal of proces? Deel hieronder jouw ervaringen of gedichten om te inspireren en een onvergetelijke indruk achter te laten.
Ben jij gefascineerd door creativiteit? Ga een artistiek gesprek aan en vertel je anekdotes. Feedback op mijn werk wordt zeer op prijs gesteld. Bedankt dat u de tijd heeft genomen om te schrijven.
37 berichten.
I am currently creating a pair couple of paintings in different styles, ones are abstract and others I like to paint are landscapes. I like the bigger sizes as well as the small ones. I am using acrylic paint.
I am also still going to the academy to improve my work furthermore. Also in the academy I can paint what I want to paint as we are in the final years already. But there is always the support of the teachers when needed.
I discovered the painting by hazard at a museum where there where also flyers of the academy. So I went to have a taste of the painting and I liked it very much. I found, and still find it very relaxing to paint.
In the beginning it was difficult to learn to paint and also because the lessons where not provided in my native language. This very often led to funny situations in the class because I misunderstood the given task. But I continued to become better over time with painting and to understand French and Dutch. At the same time I was courageous to keep on going to the academy.
I am still learning and becoming better at painting but not as good as I want it to be yet.
Nevertheless a lot of my paintings are hanging in my home as decoration and visitors always find more of them very nice. So I could sell some of them already.
I find it always somewhat difficult to start a new painting, more exactly, how to start the work I have in mind. But once the basis is laid out, it comes more or less naturally. I always feel happy to finish a work and every now and than I have to correct it a little bit. But that is not a problem.
I sometimes look back to my paintings which are not hanging in my home and I always enjoy those moments a lot as it is always connected to nice memories.
I am doing art for myself, to learn and practice and off coarse I hope to be able to sell paintings on a regular basis. I have done two paintings on request, I found that very challenging and than it was amazing to see how nice my clients reacted when they saw my work.
I like it very much to paint happy works, that express joy and happiness. I also like to explore new techniques.
I like to meet people and to the beginners I can only encourage them to continue trying and being patient to bring your art to the next level. Don’t be afraid to fail because it’s also by failing you learn the most. After a short while you will find it very relaxing and you’ll be that focussed so you forget about everything about your daily routines and you’ll experience the joy of feeling of making art and than time flies by so quickly.
I like painting also a lot because it helps to express myself in an artistic way.
I am also still going to the academy to improve my work furthermore. Also in the academy I can paint what I want to paint as we are in the final years already. But there is always the support of the teachers when needed.
I discovered the painting by hazard at a museum where there where also flyers of the academy. So I went to have a taste of the painting and I liked it very much. I found, and still find it very relaxing to paint.
In the beginning it was difficult to learn to paint and also because the lessons where not provided in my native language. This very often led to funny situations in the class because I misunderstood the given task. But I continued to become better over time with painting and to understand French and Dutch. At the same time I was courageous to keep on going to the academy.
I am still learning and becoming better at painting but not as good as I want it to be yet.
Nevertheless a lot of my paintings are hanging in my home as decoration and visitors always find more of them very nice. So I could sell some of them already.
I find it always somewhat difficult to start a new painting, more exactly, how to start the work I have in mind. But once the basis is laid out, it comes more or less naturally. I always feel happy to finish a work and every now and than I have to correct it a little bit. But that is not a problem.
I sometimes look back to my paintings which are not hanging in my home and I always enjoy those moments a lot as it is always connected to nice memories.
I am doing art for myself, to learn and practice and off coarse I hope to be able to sell paintings on a regular basis. I have done two paintings on request, I found that very challenging and than it was amazing to see how nice my clients reacted when they saw my work.
I like it very much to paint happy works, that express joy and happiness. I also like to explore new techniques.
I like to meet people and to the beginners I can only encourage them to continue trying and being patient to bring your art to the next level. Don’t be afraid to fail because it’s also by failing you learn the most. After a short while you will find it very relaxing and you’ll be that focussed so you forget about everything about your daily routines and you’ll experience the joy of feeling of making art and than time flies by so quickly.
I like painting also a lot because it helps to express myself in an artistic way.
De oude schrijver
Hoe kan iets zo sterk zijn?
Verdriet dat nooit een plaats kan hebben in een carnaval.
Zijn schriftje, vol met aantekeningen.
Een 'proberen', dat twijfelt over wat het schrijft,
als een insect dat moeizaam een boomblad leest.
Er is een mooie weg die naar de ouderdom loopt.
Hij is zo jong gebleven. Het is of hij niet te begrijpen is,
of een parkiet wil zijn.
Hij geeft om woorden en woorden zeggen dingen.
Hij is, plus mij.
Hoe kan iets zo sterk zijn?
Verdriet dat nooit een plaats kan hebben in een carnaval.
Zijn schriftje, vol met aantekeningen.
Een 'proberen', dat twijfelt over wat het schrijft,
als een insect dat moeizaam een boomblad leest.
Er is een mooie weg die naar de ouderdom loopt.
Hij is zo jong gebleven. Het is of hij niet te begrijpen is,
of een parkiet wil zijn.
Hij geeft om woorden en woorden zeggen dingen.
Hij is, plus mij.
Momenteel zit ik in mijn tweede jaar tekenen op de academie van Berchem. Ik krijg vaak van de leerkracht de feedback dat mijn werk expressief en illustratief is.
Omdat ik ook politiek geëngageerd ben, kleurt dat ook mijn werk. Zo wil ik bijvoorbeeld graag kwetsbare mensen portretteren, aandacht voor de klimaatcrisis.
Ik merk ook dat wanneer ik me in een situatie bevind waarin ik het oordeel en verwachting volledig kan loslaten, ik dan beter werk maak, blijkbaar is dat bij velen zo. Dus ik zoek dan ook die situaties op door bv. in een theaterzaal te gaan zitten en de voorstelling te tekenen. Het geeft enkele uitdagingen: je hebt weinig licht, enkel wat schemering van het podium en de acteurs bewegen ook, uiteraard. Dus dan begin je met het idee: maakt niet veel uit of het resultaat tegenvalt. Maar ik heb mezelf daar echt verrast toen het licht in de zaal weer aanging, ik had niet gedacht dat ik dat had kunnen neerzetten.
Mijn werk is ook zeer geslaagd wanneer ik kan 'spelen'. Zo is het bijvoorbeeld heel leuk om abstract te werken of bv. foto's of postkaartjes te bewerken tot een nieuw gegeven. Met monotypes, dan laat ik het oordeel ook los, want je ziet het resultaat pas wanneer je je blad omdraait.
Wat het beleid en ook de publieke opinie soms betreft, heb ik het wel moeilijk omdat veel mensen vaak vinden dat dit 'maar een hobby' moet zijn. Voor mij is het meer dan dat. Ik zit aan de academie en werk ernaar toe om er echt een inkomen uit te halen. Zo zit ik dit weekend op lambremontmartre om daar mensen te gaan portretteren.
Omwille van de visie van de publieke opinie heb ik daar ook een gedicht rond geschreven:
Bestaansrecht van een kunstenaar
U bent dichter of kunstenaar, zegt u?
Waar is het bewijs?
Hebt u een diploma of een beroemd kunstwerk op uw naam?
Dat heb ik niet meneer, dit is mijn talent.
Dit schud ik uit mijn mouw terwijl ik u aanschouw.
Heb ik dan iets verdiend?
Ga naar de arbeidsmarkt! Daar zoeken we talent zat!
Zal ik met mijn gedichten en tekeningen op de markt gaan staan?
Of maak ik ter plaatse een portret?
U dient op te brengen, mevrouw!
Het was me een eer om hieraan mee te werken, Sana!
Dankjewel
Omdat ik ook politiek geëngageerd ben, kleurt dat ook mijn werk. Zo wil ik bijvoorbeeld graag kwetsbare mensen portretteren, aandacht voor de klimaatcrisis.
Ik merk ook dat wanneer ik me in een situatie bevind waarin ik het oordeel en verwachting volledig kan loslaten, ik dan beter werk maak, blijkbaar is dat bij velen zo. Dus ik zoek dan ook die situaties op door bv. in een theaterzaal te gaan zitten en de voorstelling te tekenen. Het geeft enkele uitdagingen: je hebt weinig licht, enkel wat schemering van het podium en de acteurs bewegen ook, uiteraard. Dus dan begin je met het idee: maakt niet veel uit of het resultaat tegenvalt. Maar ik heb mezelf daar echt verrast toen het licht in de zaal weer aanging, ik had niet gedacht dat ik dat had kunnen neerzetten.
Mijn werk is ook zeer geslaagd wanneer ik kan 'spelen'. Zo is het bijvoorbeeld heel leuk om abstract te werken of bv. foto's of postkaartjes te bewerken tot een nieuw gegeven. Met monotypes, dan laat ik het oordeel ook los, want je ziet het resultaat pas wanneer je je blad omdraait.
Wat het beleid en ook de publieke opinie soms betreft, heb ik het wel moeilijk omdat veel mensen vaak vinden dat dit 'maar een hobby' moet zijn. Voor mij is het meer dan dat. Ik zit aan de academie en werk ernaar toe om er echt een inkomen uit te halen. Zo zit ik dit weekend op lambremontmartre om daar mensen te gaan portretteren.
Omwille van de visie van de publieke opinie heb ik daar ook een gedicht rond geschreven:
Bestaansrecht van een kunstenaar
U bent dichter of kunstenaar, zegt u?
Waar is het bewijs?
Hebt u een diploma of een beroemd kunstwerk op uw naam?
Dat heb ik niet meneer, dit is mijn talent.
Dit schud ik uit mijn mouw terwijl ik u aanschouw.
Heb ik dan iets verdiend?
Ga naar de arbeidsmarkt! Daar zoeken we talent zat!
Zal ik met mijn gedichten en tekeningen op de markt gaan staan?
Of maak ik ter plaatse een portret?
U dient op te brengen, mevrouw!
Het was me een eer om hieraan mee te werken, Sana!
Dankjewel
Hello Sana,
Ik heb wat gesnuisterd in jouw Storyboek. En het zet me aan om het volgende te vertellen.
Ik heb namelijk een hekel aan de geëikte formules in boodschappen en kaartjes voor verjaardagen, pasgeborenen of overlijdens. Woorden zoals 'proficiat', 'wat een goed nieuws' of 'sterkte' geven me de kriebels.
Over de jaren heen heb ik enkele zegswijzen (uit)gevonden om zo persoonlijk mogelijk een gerichte boodschap te versturen. Voor verjaardagen is dat het moeilijkst omdat je niet hetzelfde als het jaar ervoor wilt vertellen. Zal ik enkele voorbeelden geven?
Ik heb enkele thema's zoals variaties rond kaarsen en vlammetjes waarvoor geen medelijden mag gekweekt worden. Of niet-verjaardagen (met dank aan Lewis Carroll) als zoetmiddel bij vergetelheid. De 364 andere dagen vieren is natuurlijk ook een weerkerende wens. De laatste tijd betrap ik me erop herinneringen op te roepen van het voorbije jaar of concrete plannen te maken voor het nieuwe. Ik leer veel bij van de persoon die in mijn koor heel vlijtig elk jaar nieuwe verjaardagskaarten schrijft voor elk van ons.
Bij een nieuw kindje, richt ik mij tot het kindje zelf: Hello [naam], tof dat je er bent. Het is hier een wondere wereld en ik ken jouw Mama en Papa goed. Echt waar, je bent met jouw klein gatje in de boter gevallen. Met hun gaat het nog heel leuk worden. MAAR toch wil ik je ook verwittigen. Laat er geen gras over groeien en begin ze meteen op te voeden. Nu je ze nog helemaal rond jouw kleine vinger kan wikkelen. Ik hoor wel van jou hoe het gaat. Tot heel binnenkort.
Variaties genoeg over wat juist die (groot)ouders nu al zo goed kunnen, maar ook absoluut en dringend moeten leren en hoe je het aanpakt om hen te overtuigen met vlinderkusjes, boerekes en rustige nachten.
Mijn lieve vrouw danst sinds enkele jaren in de kosmos en dat maakt dat elk overlijden mij heel veel emotioneler maakt dan voordien. Ik vind het dan ook zo belangrijk om elke persoon waarde te geven en de schoonheid ervan in de verf te zetten. Poëzie, waar ik ook hier zoveel van kan genieten, helpt ook. Soms heel kort, zoals in de West-Afrikaanse formule: Que la Terre lui soit légère. Met of zonder hoofdletter. Het kan allebei.
Het is wel geen hobby dat ik beschreven heb, maar ik hoop dat de kleine attenties die ik (soms) kan verbergen in mijn berichtjes of kaartjes, hier en daar een glimlach creëren of een traan helpen wegpinken.
Nog eens bedankt, Sana, voor jouw oproep om hier iets te schrijven. Misschien kom ik nog wel eens terug over mijn compulsieve fotografie-wijsvinger of over het intense plezier om in groep een partituur te leren ontcijferen en uiteindelijk echt te 'brengen' in een concert.
Ik heb wat gesnuisterd in jouw Storyboek. En het zet me aan om het volgende te vertellen.
Ik heb namelijk een hekel aan de geëikte formules in boodschappen en kaartjes voor verjaardagen, pasgeborenen of overlijdens. Woorden zoals 'proficiat', 'wat een goed nieuws' of 'sterkte' geven me de kriebels.
Over de jaren heen heb ik enkele zegswijzen (uit)gevonden om zo persoonlijk mogelijk een gerichte boodschap te versturen. Voor verjaardagen is dat het moeilijkst omdat je niet hetzelfde als het jaar ervoor wilt vertellen. Zal ik enkele voorbeelden geven?
Ik heb enkele thema's zoals variaties rond kaarsen en vlammetjes waarvoor geen medelijden mag gekweekt worden. Of niet-verjaardagen (met dank aan Lewis Carroll) als zoetmiddel bij vergetelheid. De 364 andere dagen vieren is natuurlijk ook een weerkerende wens. De laatste tijd betrap ik me erop herinneringen op te roepen van het voorbije jaar of concrete plannen te maken voor het nieuwe. Ik leer veel bij van de persoon die in mijn koor heel vlijtig elk jaar nieuwe verjaardagskaarten schrijft voor elk van ons.
Bij een nieuw kindje, richt ik mij tot het kindje zelf: Hello [naam], tof dat je er bent. Het is hier een wondere wereld en ik ken jouw Mama en Papa goed. Echt waar, je bent met jouw klein gatje in de boter gevallen. Met hun gaat het nog heel leuk worden. MAAR toch wil ik je ook verwittigen. Laat er geen gras over groeien en begin ze meteen op te voeden. Nu je ze nog helemaal rond jouw kleine vinger kan wikkelen. Ik hoor wel van jou hoe het gaat. Tot heel binnenkort.
Variaties genoeg over wat juist die (groot)ouders nu al zo goed kunnen, maar ook absoluut en dringend moeten leren en hoe je het aanpakt om hen te overtuigen met vlinderkusjes, boerekes en rustige nachten.
Mijn lieve vrouw danst sinds enkele jaren in de kosmos en dat maakt dat elk overlijden mij heel veel emotioneler maakt dan voordien. Ik vind het dan ook zo belangrijk om elke persoon waarde te geven en de schoonheid ervan in de verf te zetten. Poëzie, waar ik ook hier zoveel van kan genieten, helpt ook. Soms heel kort, zoals in de West-Afrikaanse formule: Que la Terre lui soit légère. Met of zonder hoofdletter. Het kan allebei.
Het is wel geen hobby dat ik beschreven heb, maar ik hoop dat de kleine attenties die ik (soms) kan verbergen in mijn berichtjes of kaartjes, hier en daar een glimlach creëren of een traan helpen wegpinken.
Nog eens bedankt, Sana, voor jouw oproep om hier iets te schrijven. Misschien kom ik nog wel eens terug over mijn compulsieve fotografie-wijsvinger of over het intense plezier om in groep een partituur te leren ontcijferen en uiteindelijk echt te 'brengen' in een concert.
Beste Sana,
Ik teken elke dag kartoens.
Ik ben dus een Kartoenist.
Soms voel ik mij een prof
dan weer een amateur.
Mijn naam is Gie
maar dat is te braaf
voor een kartoenist.
Daarom is mijn
kartoenistennaam: Gier.
Gieren van het lachen
of vrij door de lucht gieren
of nieuwsgierig zijn.
Maar Gier betekent
ook aal of mest.
Elke kartoen die ik teken
laat ik aan iemand zien.
Succes gewenst met
uw nobele bezigheden
Gie(r)
Ik teken elke dag kartoens.
Ik ben dus een Kartoenist.
Soms voel ik mij een prof
dan weer een amateur.
Mijn naam is Gie
maar dat is te braaf
voor een kartoenist.
Daarom is mijn
kartoenistennaam: Gier.
Gieren van het lachen
of vrij door de lucht gieren
of nieuwsgierig zijn.
Maar Gier betekent
ook aal of mest.
Elke kartoen die ik teken
laat ik aan iemand zien.
Succes gewenst met
uw nobele bezigheden
Gie(r)
Ik hou van letters die je daar vast kunt houden
Woorden vinden hun geluk hier naamloos uit
Geschriften willen mij almaar door bevragen
“Wie ben je ooit geweest, wie had je willen zijn ?”
Vaak zoek ik naar gestorven namen
Willen deze schimmen mij ontwijken ?
Of ben ik te gemuilkorfd hen te benaderen ?
Waarom hun zwijgzucht willen najagen ?
Altijd ziet mij wel iemand staren
Die vraagt of ik zijn onrust niet wil delen ?
Muren blijven verbinding gevangen houden
Het is de taal die als een noodrem aan ons trekt
Soms zoek ik naar een plaats waar heimwee wordt bewaard
Dan voel ik hoe goed het is om hier de letterzucht te proeven
Ook kan je er luisteren naar de stilte van het zwijgen
Hier stalt een blikveld zich eindeloos voor je uit.
Woorden vinden hun geluk hier naamloos uit
Geschriften willen mij almaar door bevragen
“Wie ben je ooit geweest, wie had je willen zijn ?”
Vaak zoek ik naar gestorven namen
Willen deze schimmen mij ontwijken ?
Of ben ik te gemuilkorfd hen te benaderen ?
Waarom hun zwijgzucht willen najagen ?
Altijd ziet mij wel iemand staren
Die vraagt of ik zijn onrust niet wil delen ?
Muren blijven verbinding gevangen houden
Het is de taal die als een noodrem aan ons trekt
Soms zoek ik naar een plaats waar heimwee wordt bewaard
Dan voel ik hoe goed het is om hier de letterzucht te proeven
Ook kan je er luisteren naar de stilte van het zwijgen
Hier stalt een blikveld zich eindeloos voor je uit.
Een boek schrijven was altijd een droom van mij. Als kind tekende ik al stripverhalen en maakte ik kleine boekjes. Mijn droom is uitgekomen. Ik heb al een hele reeks jeugdboeken op mijn naam staan. Het zijn bijna allemaal ‘young adult’ boeken.
Vanwege mijn grote interesse voor alles wat met geschiedenis te maken heeft, spelen veel van mijn boeken zich af in vroegere tijden. Mijn hoofdpersonages zijn vaak underdogs, die uiteindelijk hun problemen overwinnen. En inzien dat ze veel sterker zijn dan dat ze aanvankelijk hadden gedacht. Voor mij leven die personages echt. Ze zijn bijna familie om zo te zeggen.
Inspiratie kan ik overal vinden. In boeken, maar zeker ook in de verhalen van de mensen om me heen. Of in de natuur. Inspiratie komt meestal pas als je er niet naar op zoek bent. Daarom vind ik het belangrijk dat er lege momenten zijn, dat je mag dagdromen. Het idee dat in onze maatschappij heerst dat je altijd nuttig en productief moet zijn, is dodelijk voor de creativiteit.
Ik vind het fijn dat mensen mijn boeken lezen. Elke lezer ervaart eenzelfde verhaal op zijn of haar manier. Dat vind ik heel bijzonder. Een lezer moet veel meer fantasie gebruiken dan bijvoorbeeld iemand die naar een film kijkt.
Schrijven is een passie voor mij. Ik zit dan helemaal in een creatieve flow, al ken ik ook periodes dat het me opeens totaal niet meer boeit. Maar dan opeens is die kriebel er weer.
Schrijven is meestal een solitaire bezigheid. Ooit schreef ik een boekje samen met de Turnhoutse jeugdschrijfster Hilde Gerard. Dat was fijn en samenwerken stimuleert ook de creativiteit.
Wat ik ook leuk vind, is de research. Schrijven doet ontdekken. Zo heb ik me bijvoorbeeld bij het schrijven van een boek over een alchemist, verdiept in hun gebruiken. Alchemisten beschouwden de dauw als een heel belangrijk ingrediënt voor hun geneesmiddelen. Om te weten of dat wel werkte, heb ik toen zelf dauw opgevangen in mijn tuin. Wie wil weten hoe dat gaat, kan ‘De blinde magiër’ lezen! Ik heb ook het paleis van Versailles bezocht toen ik een boek schreef over een meisje dat leefde aan het hof van koning Lodewijck XIV: ‘Prins van de hel’. Voor mijn boek ‘Het pact’ heb ik mij dan weer verdiept in de Griekse filosofie, een domein waar ik eerst niet zoveel vanaf wist. En zo verbreedt elk boek mijn horizon.
Een tip voor de beginnende schrijver: lees veel, volg je intuïtie en leg je smartphone ver weg!
Vanwege mijn grote interesse voor alles wat met geschiedenis te maken heeft, spelen veel van mijn boeken zich af in vroegere tijden. Mijn hoofdpersonages zijn vaak underdogs, die uiteindelijk hun problemen overwinnen. En inzien dat ze veel sterker zijn dan dat ze aanvankelijk hadden gedacht. Voor mij leven die personages echt. Ze zijn bijna familie om zo te zeggen.
Inspiratie kan ik overal vinden. In boeken, maar zeker ook in de verhalen van de mensen om me heen. Of in de natuur. Inspiratie komt meestal pas als je er niet naar op zoek bent. Daarom vind ik het belangrijk dat er lege momenten zijn, dat je mag dagdromen. Het idee dat in onze maatschappij heerst dat je altijd nuttig en productief moet zijn, is dodelijk voor de creativiteit.
Ik vind het fijn dat mensen mijn boeken lezen. Elke lezer ervaart eenzelfde verhaal op zijn of haar manier. Dat vind ik heel bijzonder. Een lezer moet veel meer fantasie gebruiken dan bijvoorbeeld iemand die naar een film kijkt.
Schrijven is een passie voor mij. Ik zit dan helemaal in een creatieve flow, al ken ik ook periodes dat het me opeens totaal niet meer boeit. Maar dan opeens is die kriebel er weer.
Schrijven is meestal een solitaire bezigheid. Ooit schreef ik een boekje samen met de Turnhoutse jeugdschrijfster Hilde Gerard. Dat was fijn en samenwerken stimuleert ook de creativiteit.
Wat ik ook leuk vind, is de research. Schrijven doet ontdekken. Zo heb ik me bijvoorbeeld bij het schrijven van een boek over een alchemist, verdiept in hun gebruiken. Alchemisten beschouwden de dauw als een heel belangrijk ingrediënt voor hun geneesmiddelen. Om te weten of dat wel werkte, heb ik toen zelf dauw opgevangen in mijn tuin. Wie wil weten hoe dat gaat, kan ‘De blinde magiër’ lezen! Ik heb ook het paleis van Versailles bezocht toen ik een boek schreef over een meisje dat leefde aan het hof van koning Lodewijck XIV: ‘Prins van de hel’. Voor mijn boek ‘Het pact’ heb ik mij dan weer verdiept in de Griekse filosofie, een domein waar ik eerst niet zoveel vanaf wist. En zo verbreedt elk boek mijn horizon.
Een tip voor de beginnende schrijver: lees veel, volg je intuïtie en leg je smartphone ver weg!
Waar de obstakels me uit de weg gingen
is er een pad ontstaan.
De grond was bedrukt door voorlopers
je kan het ook beschreven noemen.
Ik liep waar de minste wilde dieren waren
met open ogen stoof ik doornen in
omdat ik iets zag bloeien.
Als een kever rolde ik de berg weer af.
Ik ben weinig uit de weg gegaan.
waar een vraag een omweg is
raakt je pad verweven
Ik heb mezelf in kruisjessteek gelopen.
Ik heb me onlosmakelijk
in de berg genaaid.
is er een pad ontstaan.
De grond was bedrukt door voorlopers
je kan het ook beschreven noemen.
Ik liep waar de minste wilde dieren waren
met open ogen stoof ik doornen in
omdat ik iets zag bloeien.
Als een kever rolde ik de berg weer af.
Ik ben weinig uit de weg gegaan.
waar een vraag een omweg is
raakt je pad verweven
Ik heb mezelf in kruisjessteek gelopen.
Ik heb me onlosmakelijk
in de berg genaaid.
Lieve Sana,
Speciaal voor jou een gedicht !
Ik woon in het verlaten
De dagen gelaten voor wat ze waren
De gaten gapen nog na van wat ze vergaten
Deze holte hult me in stil verzwijgen
van elk geluid
Nu mag de sneeuw liggen
GM
Speciaal voor jou een gedicht !
Ik woon in het verlaten
De dagen gelaten voor wat ze waren
De gaten gapen nog na van wat ze vergaten
Deze holte hult me in stil verzwijgen
van elk geluid
Nu mag de sneeuw liggen
GM
Het ware, het goede en het schone zijn onverbrekelijk.
En zo is de kunst de bloesem van het leven.
Wilfried
En zo is de kunst de bloesem van het leven.
Wilfried
